De opkomst
- …oprichting en groei
- …personeel
- …octrooien
- …patenten
- …splitsing in Hafo en Nebo
…opgevolgd door zijn zonen Hendricus (II) en Ton; en gedeeltelijk voortgezet door zijn kleinzonen en partners. De winkelketens ‘Van den Boogaardt‘, HAFO en NEBO waren vanaf de jaren ’50 voor veel inwoners een bekend beeld in de straat en hét adres om fotomateriaal te halen of foto’s te laten ontwikkelen.
Een familieaangelegenheid
Ook de partners en familie mogen zeker genoemd mogen worden, want de kinderen zullen getuigen dat menig werk op de achtergrond en in de winkels verzet is door de vrouwen. In dat opzicht kan er rustig gezegd worden dat de term ‘eenmanszaak’ een bedrieglijke klank heeft als het aankomt op het voeren van een detailhandel.
Als kind was ik automatisch ook van dichtbij getuige van deze noeste arbeid: lange werkweken met koopavonden en op de eettafel, in de keuken, op de trap en in de boekenkasten zakelijke inboedel, apparaten, documenten of stapeltjes contant geld (‘nee, dat is niet allemaal voor pappa’, probeer dat een kind maar uit te leggen). Aan tafel ging menig gesprek over de winkelaangelegenheden: nieuwe producten, personeelsperikelen, lastige milieu-ambtenaren etc. Als kind mochten we er allemaal getuige van zijn. Familiebijeenkomsten stonden ook gewoonlijk in het teken van ‘de zaak’. En trouwen: dat deed je op een maandagochtend want dan hoefden de winkels niet speciaal daarvoor dicht. Ik heb het met veel bewondering en belangstelling gadegeslagen en heb een groot respect overgehouden voor ‘de detailhandelaar’.
De ondergang
Ook heb ik van dichtbij de (gedeeltelijke) teloorgang van deze detailhandel gezien: ondanks de lange dagen steeds verder slinkende marges. Fotorolletjes die ook bij de Blokker ontwikkeld konden worden, grote mediagiganten die ook camera’s gingen verkopen en andere gevolgen van wijzigingen in wetgeving, waardoor de positie van de vakhandel steeds penibeler werd. Het is het lot geworden van bijna elke kleinere ondernemer: verdrongen worden door een grotere jongen.
Ik kan echter geen vinger wijzen anders dan naar mijzelf, immers voor de aanschaf van menig product ga ook ik naar ‘de goedkoopste’, inmiddels via internet makkelijk gevonden. En zo zijn inmiddels Blokker en BCC en andere ‘groten’ zelf ook weer slachtoffer van nog grotere prijzenjagers. Het maakt het allemaal niet aantrekkelijk voor de jongere ‘Boogjes’ om in deze sector te duiken.
Ach, laten we redelijk blijven, dat is toch de gang van zaken vanaf het moment dat geld werd uitgevonden. Ik haal hier dan ook graag een gezegde aan dat ik al vaak in vele varianten voorbij heb zien komen: ‘Treur niet om wat geëindigd is, maar vier wat je hebt beleefd!’. En bovendien, er zijn in de regio Den Haag nog steeds een paar prima lopende NEBO zaken die door slimme samenwerking een concurrerend product weten neer te zetten. Goed bezig jongens!
